Jesuspassagerna hos Josefus – en fallstudie, del 2t – ”Testimonium Flavianum”: Innehållsförteckningen

Del 1      
———— ———— ———— ————
Del 2a Del 2b Del 2c Del 2d
Del 2e Del 2f Del 2g Del 2h
Del 2i Del 2j Del 2k Del 2l
Del 2m Del 2n Del 2o Del 2p
Del 2q Del 2r Del 2s Del 2t
———— ————
———— ————
Del 3a Del 3b Del 3c Del 3d
Del 3e Del 3f Del 3g Del 3h
Del 3i Del 3j    
———— ———— ———— ————
Del 4
     
———— ———— ———— ————
Exkurs      
       

Detta är del 2t av min avhandling Jesuspassagerna hos Josefus – en fallstudie, vilken jag också publicerar i översättning till engelska.

The English version.

II. Testimonium Flavianum

Innehållsförteckningen

Nästan samtliga grekiska och latinska handskrifter av Judiska fornminnen inleds med en något skissartad lista över bokens innehåll.[201] Från åtminstone historikern Polybios’ tid (ca 200–120 fvt) har man upprättat listor som kan liknas vid innehållsförteckningar, fastän bruket varierade. Det finns tecken som tyder på att författarna själva i åtminstone vissa fall sammanställde sådana listor. I andra fall kan de vara gjorda av senare redaktörer.[202] Såväl TF som passagen om Jakob saknas i den grekiska innehållsförteckningen till Judiska fornminnen. Visserligen saknar innehållsförteckningen också många fler partier, och i den följande fotnoten återges innehållsförteckningen till hela kapitel 18.[203] Men om den inte går tillbaka till 200-talet eller 100-talet, utan är skriven under den kristna epoken (början av 300-talet och framåt), är detta ett osvikligt tecken på att TF och även Jakobpassagen vid den tiden inte förekom i Judiska fornminnen, eftersom de då borde ha omnämnts. Innehållsförteckningens sammansättning tyder emellertid enligt Henry St. John Thackeray på att författaren var judisk och att kanske till och med någon som inte levde långt efter Josefus upprättade den.[204]

Men argumentet att listan speglar judiska intressen och därför skrevs av en jude fungerar också omvänt, enär avsaknaden av kristna element i stället kan tyda på att dessa och framför allt TF saknades när listan upprättades.

Eftersom listan förekommer också i alla latinska översättningar där den första tillkom på 500-talet, tyder det på att innehållsförteckningen är gammal. Men den innehåller också spår som speglar flera textvarianter, och den förefaller därför ha sammanställts, eller möjligen redigerats, vid ett något senare tillfälle och inte gå tillbaka till Josefus.[205]

Även om den är mycket tidig och skriven av en icke-kristen, borde ändå ett stycke som TF vara en så central passage i Josefus’ verk att den refererades till.[206]

Detta avslutar kapitel 2, Testimonium Flavianum.

Roger Viklund, 2011-03-25


[201] Joseph Sieverts, The Ancient Lists of Contents of Josephus’ Antiquities, i Feldman, Louis H., Ancient Judaism and Early Christianity: Studies in Josephus and the Varieties of Ancient Judaism : Louis H. Feldman Jubilee Volume, Boston, 2006. s. 271.

[202] Joseph Sieverts skriver:

“For works of some historians (Diodorus, Josephus, Cassius Dio, Eusebius), we have more or less detailed lists of contents (argumenta) at the beginning of each book. Their textual transmission is much more unstable than that of the body of the work. Nevertheless, there are good indications for considering these elements part of the original ‘published’ version.” (Joseph Sieverts, The Ancient Lists of Contents of Josephus’ Antiquities, i Feldman, Louis H., s. 289)

[203] Den grekiska innehållsförteckningen till bok 18 av Judiska fornminnen:

Ταδε ενεστιν εν τη ιη των Ιωσηπου ιστοριων της Ιουδαικης αρχαιολογια 62;·

These are the things contained in the eighteenth [volume] of the histories of the Jewish antiquities by Josephus:

1.      Ως Κυρινιος υπο Καισαρος επεμφθη τιμητης Συριας και Ιουδαιας και αποδωσομενο 62; την Αρχελαου ουσιαν.
How Quirinius was sent by Caesar as an assessor of Syria and Judea and custodian of the estate of Archelaus.

2.      Ως Κωπωνιος εκ του ιππικου ταγματος επεμφθη επαρχος Ιουδαιας.
How Coponius, from the order of the knights, was sent as prefect of Judea.

3.      Ως Ιουδας ο Γαλιλαιος επεισεν το πληθος μη απογραψασθα 53; τας ουσιας, μεχρις Ιωζαρος ο αρχιερευς επεισεν αυτους μαλλον υπακουσαι Ρωμαιοις.
How Judas the Galilean persuaded the multitude not to register their estates, until Joazar the high priest persuaded them rather to submit to the Romans.

4.      Τινες αιρεσεις και οποσαι παρα Ιουδαιοις φιλοσοφων και τινες οι νομοι.
Certain sects, even as many of the philosophers among the Jews, and certain laws.

5.      Ως Ηρωδης και Φιλιππος οι τετραρχαι πολεις εκτισαν εις τιμην Καισαρος.
How Herod and Philip the tetrarchs created cities for the honor of Caesar.

6.      Ως Σαμαρεις οστα νεκρων διαρριψαντε 62; εις το ιερον τον λαον επτα ημερας εμιαναν.
How Samaritans threw the bones of dead men into the temple and defiled the people for seven days.

7.      Ως Σαλωμη η αδελφη Ηρωδου τελευτησασα τα αυτης κατελιπεν Ιουλια τη του Καισαρος γαμετη.
How Salome the sister of Herod died and left her possessions to Julia the wife of Caesar.

8.      Ως Ποντιος Πιλατος ηθελησε κρυφα εις Ιεροσολυμα εισενεγκαι προτομας Καισαρος, ο δε λαος ου κατεδεξατο στασιασας.
How Pontius Pilate wished to bear busts of Caesar secretly into Jerusalem, and the people did not accept this, and rebelled.

9.      Τα συμβαντα Ιουδαιοις εν Ρωμη κατα τουτον τον καιρον υπο των Σαμαρεων.
What happened to the Jews in Rome at this time under the Samaritans.

10.  Κατηγορια υπο Σαμαρεων Πιλατου επι Ουιτελλιου, και ως Ουιτελλιος ηναγκασεν αυτον αναβηναι εις Ρωμην λογον των πεπραγμενων αποδωσοντα.
An accusation of Pilate by Samaritans in the time of Vitellius, and how Vitellius compelled him to go up to Rome to give account for what he had done.

11.  Πολεμος Ηρωδου του τετραρχου προς Αρεταν τον Αραβων βασιλεα και ηττα.
The war and defeat of Herod the tetrarch against Aretas the king of the Arabs.

12.  Ως Τιβεριος Καισαρ εγραψεν Ουιτελλιω Αρταβανην μεν τον Παρθον πεισαι ομηρους αυτω πεμψαι, προς Αρεταν δε πολεμειν.
How Tiberius Caesar wrote to Vitellius to persuade Artabanus the Parthian to send him hostages, and to make war against Aretas.

13.  Τελευτη Φιλιππου, και ως η τετραρχια αυτου επαρχια εγενετο.
The death of Philip, and how his tetrarchy became a prefecture.

14.  Αποπλους Αγριππα εις Ρωμην, και ως κατηγορηθει 62; υπο του ιδιου απελευθερου εδεθη· ον τροπον ελυθη υπο Γαιου μετα την Τιβεριου τελευτην και εγενετο βασιλευς της Φιλιππου τετραρχιας.
The sailing away of Agrippa to Rome, and how he was bound after having been accused by his own freedman; in what manner he was set free by Gaius upon the death of Tiberius and became king of the tetrarchy of Philip.

15.  Ως Ηρωδης αναβας εις Ρωμην εξωρισθη, και ως την τετραρχιαν αυτου εδωρησατο Γαιος Αγριππα.
How Herod went up to Rome and was banished, and how Gaius gifted his tetrarchy to Agrippa.

16.  Στασις των εν Αλεξανδρεια Ιουδαιων και Ελληνων και πρεσβεια αφ εκατερων προς Γαιον.
The strife of the Jews and Greeks in Alexandria and the embassy from each to Gaius.

17.  Κατηγορια Ιουδαιων υπο Απιωνος και των συμπρεσβεων επι τω μη εχειν Καισαρος ανδριαντα.
Accusation of the Jews by Apion and of the fellow ambassadors for not having a statue of Caesar.

18.  Ως αγανακτησας Γαιος πεμπει Πετρωνιον ηγεμονα εις Συριαν πολεμησαι Ιουδαιους, εαν μη θελησωσιν εισδεξασθαι αυτου τον ανδριαντα.
How Gaius became irritated and sends Petronius the leader of Syria to make war against the Jews, unless they wish to receive his statue.

19.  Την συμβασαν φθοραν τοις εν Βαβυλωνι Ιουδαιοις δι Ασιναιον και Ανιλαιον τους αδελφους.
The destruction that happened to the Jews in Babylon on account of the brothers Asineus and Anileus.

Περιεχει η βιβλος χρονον ετων λβ.

The book encompasses a timespan of 32 years.

(Från Ben C. Smith, Text Excavation, Josephus on the career and execution of Jesus. The famed Testimonium Flavianum)

[204] Henry St. John Thackeray skriver angående Josefus’ Om det judiska kriget, dock inte hans Judiska fornminnen:

“In his Jewish War Josephus himself incorporated a rough summary of the whole in his proem, and though it is improbable that these more elaborate chapter headings are the production of his pen, they may well be not far removed from him in date. (Henry St. John Thackeray, Josephus, vol. 4, 1965, s. 636–637)

[205] Joseph Sieverts, The Ancient Lists of Contents of Josephus’ Antiquities, s. 290–291.

[206] Louis Feldman skriver:

“The fact that an ancient table of contents, already referred to in the Latin version of the fifth or sixth century, omits mention of the Testimonium (though admittedly, it is selective, one must find it hard to believe that such a remarkable passage would be omitted by anyone, let alone by a Christian, summarizing the work) is further indication that either there was no such notice, or that it was much less remarkable than it reads at present.” (Louis H. Feldman, Gōhei Hata, Josephus, Judaism and Christianity, Detroit 1987, s. 57)

Kommentera

Fyll i dina uppgifter nedan eller klicka på en ikon för att logga in:

WordPress.com Logo

Du kommenterar med ditt WordPress.com-konto. Logga ut / Ändra )

Twitter-bild

Du kommenterar med ditt Twitter-konto. Logga ut / Ändra )

Facebook-foto

Du kommenterar med ditt Facebook-konto. Logga ut / Ändra )

Google+ photo

Du kommenterar med ditt Google+-konto. Logga ut / Ändra )

Ansluter till %s

%d bloggare gillar detta: